De vele gezichten van DVN

Het valt mij op dat de ziekte veel gezichten heeft.

Waarschijnlijk doordat twee verschillende soorten dunne vezels aangetast kunnen worden, degene die verantwoordelijk zijn voor gevoel en pijn en degene die verantwoordelijk zijn voor de autonome functies.

Daarnaast kunnen ook nog de dikke vezels aangetast worden. (polyneuropathie)

Sommige van jullie hebben heel erg veel pijn en sommigen hebben heel veel autonome klachten en sommigen hebben beide en ook nog allerlei ander ziekten erbij.

Sommige mensen zijn al vele jaren of hun hele leven ziek en sommigen zijn dat pas een paar jaar.

Sommige mensen lukt het om nog een redelijk actief leven te leiden en door de pijn heen allerlei activiteiten te blijven doen. Dit is niet iets om trots op te zijn, je mag hopen dat jouw pijn nooit zo heftig wordt dat je dat ook niet meer kunt en jouw lot ook “bankhangen” wordt.

Ik heb mensen gezien die het karakter hadden om de beperkingen niet te accepteren en door de pijn heen actief bleven en toch in een rolstoel terecht zijn gekomen doordat ze door de pijn gewoonweg niet meer kunnen lopen.

Laten we elkaar vooral met respect benaderen en begrip voor deze verschillen blijven houden!

Iedereen ervaart dus deze ziekte op zijn eigen manier.

“Tekst is geschreven door medepatiënte Loes”

One thought on “De vele gezichten van DVN

  1. DunneVezelNeuropathi, diagnose ziekenhuis Maastricht, dat was wel echt een herkenning van al die valpartij en hartritmestoornis , mijn rechtervoet en been gevoelloos , de linkervoet en het been volgen, en heel veel symptomen die al op de blog staan, ik herkende eindelijk al die rare dingen die er met je lichaam gebeurde. Het is geen dag hetzelfde, loop nu met een rolater, hoeveel pijn komt er nog? Ik kan ook niet lang iets vasthouden . Ik ben bang dat het net zo wordt als voeten en benen.Was nog aan het werk in de zorg, en nu heb zelf zorg nodig. Zit dus al van vorig jaar in de ziektewet, Na een ernstige alvleesklier ontsteking , ziekenhuis 4 weken, daarna weer ziekenhuis maagbreuk. Ik heb ook nog maar 1 nier, en samen met de hartritmestoornis kan ik niet meer. Het kost zoveel moete om überhaupt te leven, Ben ook 7 maande opgenomen geweest bij GGZ . Ik verloor mijn dochter door suïcide . Mijn vriende denken dat het de klap is geweest, dat mijn body niet meer kan.Ja actief blijven, als de pijn je inhaalt, wordt het zwaar. Je word er niet blij van dat er nog niets gevonden is om de ziekte te doen stoppen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.